دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد

گویند که هر چیز به هنگام بود خوش

ای عشق چه چیزی که خوشی در همه هنگام

اصلا از عشق خوشایندتر و زیبا تر چیه ؟

به قول یه استاد ادبیات :

تمام عالم هستی پرتوی از عشقه

و مثل "لطف خدا" با ورودش دل رو آباد میکنه ... " !!

دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد...

چقدر خوبهکه عاشق باشیچون عشق روح و دل رو میسازهالبته بعد از اینکه ویرانش کرد که مولوی میگهقصر چیزی نیست ویران کن بدن گنج در ویرانیست ای میر من دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد...

نمیدونم

واقعا همخون پیامبر بودن

این مقام رو به آدم میده که مثلا خلق رو شفا بده

زیاد بش فک کردم

و دیدم ... آره ... میشه ...

نان حلال خورده ... همنشینش فخر اولیا(امام)بوده

و همیشه در معرض تابش های انوار متساعده از امام بوده

و اینا دلایل محکم و تجربه شده ایه که اولیاء خدا هم به همین دلایل از ""ولی"" قبلیشون(استادشون)نور و علم دریافت کردن

پس فقط همخون بودن با اولیا و انبیا ... دلیل بر مقام قدسی و شفاده بودن نیست

دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد...

خدا تو قرآن میگه :

[گل]و خداوند شما را از حالی به حال دیگر منتقل می کند[گل]

ولی
اگه دیدی
افسرده ای و
زخم عشق خوردی
و نمیتونی کاری بکنی ... " !!

از
خدا
بخواه تا
نجاتت بده

از سرزنشای شیطان
و نا امیدی(که قویترین صلاح شیطان نا امیدیه)نجاتت بده

که مایه ی نجات هر کسی "همت عالی ه" ... که خواجه حافظ میگه :

[گل]همت عالی طلب جام مرصع گو مباش[گل]

دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد...

خدایا

بصیرتی بده

تا غم عشق رو تبدیل کنیم به تو

که از با تو بودن , از عاشقی و معشوقی رها میشیم

و

میشیم

"" عشق ""

دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد...

فکر اینکه"عشق یه بار اتفاق میفته"منو چند سال عقب انداخت از زندگیتا اینکه عشق دوم رو تجربه کردم با اون همه انرژی و شور و حالو عشق سوم(تا اینکه بالاخره فهمیدم "عشق" ربطی به معشوق نداره)خدا برای اینکه راه رو گم نکنی و تو راه نمونی یه بت(معشوق) به جای خودش تو ذهن برات میسازهتا اینکه بفهمی که این عشق رو خدا بت داده , برای تجربه کردن خودت و خودش ... که وارد عالم وحدت بشی و بفمی که عاشق و معشوق و عشق خداس و تو این وسط هیچکاره ایالبته نا گفته نمونه : وصال , "مرگ عشق متعالی و خداییه"مخصوصا عشقایی که ملکوتین یا ملکوتی میشن+و تعریف زندگی از نظر من : "دین من از عشق زنده بودن است...زندگی زین جان و سر ننگ من است" دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد...

گناه , چشم دل رو کور و دل رو تاریک میکنه

یه زنده دلی میگفت :

یه روز غرق در افکارم بودم که

یهو چشمم افتاد به کاکتوسای تو گلخونه

دیدم , عجب زیبایی خیره کننده ای دارن ... روحم تازه شدم

بعدیهو فهمیدم که این زیبایی , تجلی جمال خداس که اینجوری جذبم کرده ... شکرش کردم ...

+دل اگه بینا باشه از درونش زیبایی هم میجوشه ... چرا که خدا تو دلای زنده است که هر لحظه در مقام و شان و کاریه

دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد...

عشق , ربطی به عاشق و معشوق نداره

شاید شروعش بین عاشق و معشوق باشه ... ولی تداومش به اونا ربطی نداره

عشق , در واقع خداس که در تو جاریه ... و "دل زنده گی" اولین ارمغانشه ... در صورتی میتونی "جریان عشق" و "زنده گی دل" رو در خودت تداوم بدی , که اونو با دیگران به اشتراک بذاری

دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد...

آدم خود بین

همیشه با همه در جنگه

به خاطر دفاع از باورهایی که در وجودش ریشه دوانده

که برای حفظ اون باورها که شده بخشی از وجودش هر کاری میکنه

حالا

اگه به یه نیروی برتر (حتما خدا)

و صنع و حکمت خدا ایمان داشته باشه

و با عقل کل (اسم دیگه ی خدا که غرقه های در نور هم به این اسم خونده میشن)

در صلح و آشتی باشه ... "این دنیا براش بهشت میشه" ... و خدا بین میشه ... و دست خدا رو تو همه کارها می بینه

دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد...

میگن : هر کی کمک کنهکه مقدمات سفر به کربلای کسی رو فراهم کنه

برای هر درهمش خدا به اندازه ی کوه احد بش صواب میده

حالا

ما دو تا راه داریم

یا زیارت کننده باشیم

یا مثل سروران دل , زیارت شونده ... " !!

آخه

خدایا

چقدر شکرت کنم

که این راهو برای همه باز گذاشتی

که ... وارد سرزمین دل و از مقربانت بشن و همسنگ اولیا و انبیائت

دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد...